Ankieta


wyniki
Patryk Winkel
 
Książka pod tytułem ,,Mały Książę została napisana przez Antoine de Saint-Exupéry. Opowiada historię Małego Księcia, albo raczej pilota rozbitego samolotu który słucha opowieści naszego małego bohatera. Przyznam szczerze, że ,,Małego Księcia przeczytałem tylko dlatego, że była to lektura szkolna. Pomyślałem jednak, że skoro ta książka ma tylko około 80 stron to można ją przeczytać w jeden dzień, więc nie zajęła mi zbyt dużo czasu.
 
Jak już zdążyłem wspomnieć ,,Mały Książę to historia o Małym Księciu który opowiada pilotowi samolotu (który się rozbił) o swoich przygodach zanim się z nim spotkał. Mały Książę jest typem osoby która uwielbia zadawać pytania w stylu ,,czemu? oraz ,,dlaczego?. Łatwo można się domyślać, że jest on małego wzrostu, jednak nie jest on prawdziwym księciem tylko osobowością która rządzi na swojej małej planecie. Pilot jest dorosłym zdołowanym człowiekiem znudzonym dorosłością, jednak potrafił zaopiekować się Małym Księciem. Pilot nie został zbyt dokładnie opisany, ponieważ według lektury wszyscy dorośli nie mają na nic czasu i są tylko zajęci pracą, jednak z drugiej strony pilot nie jest typowym dorosłym.
 
Książka została napisana jak każda inna, jednak zawiera bardzo nietypowe elementy zmuszające do namysłów i zadania sobie pytana ,,Dlaczego?. Fabuła w ,,Małym Księciu jest poprowadzona w bardzo ciekawy sposób. Kiedy słuchamy przeżyć pilota wszystko jest normalne, jednak kiedy zaczyna opowiadać Mały Książę wszystko wydaje się niemożliwe oraz nienormalne. Bohaterowie pierwszoplanowi jak i drugoplanowi są normalni oraz z drugiej strony dziwni. Na przykład z jednej strony mamy lisa a z drugiej strony ten lis potrafi mówić.
 
Jak dla mnie ,,Mały Książę jest to bardzo dobra książka którą mogę polecić innym, ponieważ jest ona krótka, dosłownie starczy na jeden dzień, posiada ciekawe wydarzenia. Niestety muszę ostrzec ludzi którzy nie lubią wytężać umysłu i czytać niektórych tekstów kilka razy.

Wojciech Kłobuchowski

Ostatnio przeczytałem bardzo ciekawą książkę amerykańskiego pisarza - Jamesa Dashnera - pod tytułem W sieci umysłów, która jest pierwszą częścią trylogii Doktryna Śmiertelności. Jest to książka fantastyczna, przeznaczona dla młodzieży i dorosłych. 

Głównym bohaterem tej powieści jest Michael. Jest to nastoletni chłopak, który jest zafascynowanym graczem w VirtNecie - wirtualnej rzeczywistości, w której grają gracze z całego świata. Chłopak razem ze swoimi przyjaciółmi - Sarą i Brynsonem - spędza całe dnie grając w wirtualnej rzeczywistości. Fabuła zaczyna się w momencie, gdy pewna dziewczyna popełnia samobójstwo, ponieważ jeden z graczy, imieniem Kaine, złamał zasady obowiązujące w VirtNecie. Michael i jego przyjaciele poproszeni przez służby VirtNetu muszą przeciwstawić się Kaineowi, rozwiązać jego mroczną tajemnicę oraz pozbyć się go z VirtNetu raz na zawsze. 
Moim zdaniem fabuła książki jest interesująca, ponieważ Michael wraz z przyjaciółmi przeżywa wiele przygód w internetowej rzeczywistości. Bohaterowie powieści są bardzo zróżnicowani zarówno pod względem umiejętności, jak i cech charakteru. Są oni zestawieni na zasadzie kontrastu, widać wyraźny podział na dobrych i złych. Książkę czyta się bardzo przyjemnie. Jest ona napisana językiem zrozumiałym dla młodzieży, ale dorośli również go zrozumieją. 

Myślę, że książka Jamesa Dashnera pod tytułem W sieci umysłów jest warta polecenia, ponieważ przedstawia ona wiele przygód Michaela, które dzieją się w przyszłości. Uważam, że jest to bardzo dobra książka dla fanów książek fantastycznych. 


Natalia Nawrocka

 Ostatnio przeczytałam drugą część trylogii Więzień Labiryntu autora Jamesa Dashnera pt. Próby Ognia. Już po pierwszej części zostałam pochłonięta jej fabułą i z niecierpliwością czekałam na część drugą, która urzekła mnie jeszcze bardziej.
Książka kontynuuje historię głównego bohatera - Thomasa oraz jego przyjaciół zesłanych do Labiryntu w celu eksperymentu. Po ucieczce z niego, myśleli, że to koniec niespodzianek, zagadek i żadnego uciekania, jednak był to tylko początek - rozpoczęto fazę drugą, czyli tytułowe Próby Ognia. Grupa nastolatków musi przebrnąć przez najbardziej spaloną część świata w ciągu dwóch tygodni i dotrzeć do celu. Nie jest to łatwe ani bezpieczne zadanie, gdyż do czynienia mają z nowym piekielnym klimatem i Pożogą - chorobą, która zawładnęła Ziemią. Po drodze spotyka ich jeszcze więcej niespodzianek, przygotowanych przez DRESZCZ, są wystawieni na niesamowite próby na tle fizycznym, jak i psychicznym. Dotyka ich wiele przykrych zdarzeń, które zostają w ich pamięci na zawsze. Thomas, Newt i Minho to trójka bohaterów, która odznacza się cechami przywódców grupy. Są inteligentni, potrafią dokonywać ważnych wyborów, ale po poznaniu każdego z osobna, można łatwo dostrzec ich odrębne oblicza. Bohaterzy poznają nowe wartości i każdy przetrwany dzień determinuje do dalszej walki. Organizacja DRESZCZ stanowi w książce pewną zagadkę, która dodaje tajemniczości całej trylogii. Wydarzenia trzymają nieustannie w napięciu i grają na emocjach, natomiast dokładność opisów pozwala naszej wyobraźni odegrać je bez problemu. Gorączkowość i dynamika rosną od pierwszego rozdziału i nie zwalniają aż do ostatnich stron. Trudno jest przewidzieć co stanie się z poszczególnymi bohaterami, co jest zdecydowanie zaletą książki. Podoba mi się język, użyty przez autora. Jest zrozumiały i trafia do czytelnika bez długiego zastanawiania się nad przekazem, dlatego książka tak bardzo wciąga, czyta się ją szybko i płynnie. W dialogach prowadzonych przez bohaterów pojawiają się przekleństwa, które autor sprytnie zatuszował zmieniając pojedyncze literki w wyrazach, lecz nie zmieniając ich znaczenia, tylko brzmienie.
Jako fan opowieści Jamesa Dashnera, gorąco polecam Próby Ognia, jak i całą trylogię. Kieruję ją głównie do miłośników akcji i dynamiki i zapewniam, że ta książka dostarczy je czytelnikowi. Warto także przeczytać ją ze względu na ukrytą wartość, którą jest przyjaźń. Thomas , Newt i Minho to świetny przykład nierozerwalnej przyjaźni. Obiecuję, że przeczytanie tej książki nie będzie czasem zmarnowanym, a świetną, żywiołową zabawą rozgrywaną w głowie czytającego.


Anna Lewandowska

Ostatnio przeczytałam fantastyczną książkę Joanne Kathleen Rowling pt. Harry Potter i Kamień Filozoficzny. Jest to pierwsza część kultowej, siedmiotomowej serii przygód młodego czarodzieja, Harryego Pottera i jego przyjaciół.
Książka opowiada o chłopcu, który od dziesięciu lat mieszka u znienawidzonego wujostwa, ponieważ jego rodzice nie żyją. Harry jest tam bardzo źle traktowany, nie ma nawet własnego pokuju, lecz przeznaczono mu tylko schowek na miotły pod schodami. W dniu jedenastych urodzin od Hagrida- ogromnego, brodatego  mężczyzny, dowiaduje się, że jest czarodziejem i ma rozpocząć naukę w Szkole Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Okazuje się, że jego rodzice nie zginęli w wypadku samochodowym, jak mu wmawiano, lecz zabił ich najpotężniejszy czarnoksiężnik w świecie magii- Lord Voldemort, a sam Harry jest najbardziej znanym czarodziejem, ponieważ jako pierwszy przeżył jego atak. Po tym spotkaniu na czole chłopaka pozostała tylko blizna. W czasie podróż poznaje swoich przyszłych przyjaciół, rudego chłopca o imieniu Ron Weasley i zarozumiałą Hermionę Granger. Jego wrogiem zostaje Draco Malfoy, sprytny, niegrzeczny oraz arogancki chłopiec, który jest jednym z moich ulubionych bohaterów. W dalszej części książki Harry wraz z przyjaciółmi będzie musiał stawić czoło wydarzeniom, które zmienią ich życie. 
Moim zdaniem fabuła jest wspaniała, ponieważ bardzo łatwo można się wciągnąć w świat magii. Ciąg wydarzeń jest spójny, więc nie ma mowy aby się pogubić. W książce każdy z bohaterów jest odmienny, nikt nie posiada takich samych cech charakteru oraz każdy używa charakterystycznego dla danej postaci języka.
Uważam, że warto zapoznać się z książką wspaniałej J.K.Rowling. Jest w niej zawarte wiele przygód, niespodzianek oraz humoru. Książkę powinni przeczytać wszyscy miłośnicy magii i świata fantastycznego.


Karol Witkowski

Ojciec - niedościgniony ideał czy najlepszy przyjaciel.

Ojciec niedościgniony ideał czy najlepszy przyjaciel? Ideałem można nazwać kogoś z kogo można brać przykład. Uważam mojego tatę za lepszego przyjaciela niż ideał. Opiszę i podam kilka argumentów, które o tym mówią.
Przyjaciel to osoba z którą można porozmawiać o wszystkim. Ja z moim tatą rozmawiamy na wiele tematów poważnych, innym razem o błahostkach, a czasem żartujemy. Z tatą można porozmawiać na tematy o których nie porozmawiam z mamą np. o dziewczynach, o sporcie, o różnych wynalazkach i o męskich sprawach.
Przyjaciele widzą o sobie wszystko. Ja wiem o moim tacie wiele i on o mnie, bo w końcu był przy mnie od najmłodszych lat, aż do wieku młodzieńczego. Znam jego mocne strony i słabości a on zna moje. Wiem np. że uwielbia słuchać muzyki ale nieznośni disco polo, jako młody chłopak spotykał się z kolegami na boisku i lubił kopać w piłkę (czyli piłkę nożną),lubi tańczyć i jeździć na rowerze oraz pracować i pielęgnować ogródek, ma też zdolności do prac technicznych i do majsterkowania. Tata też często mi opowiadał o czasach zanim poznał moją mamę i o swoim dzieciństwie. Też tak jak ja lubił jeździć na rowerze, pomagać w ogrodzie, był szczupłym i nieśmiałym chłopcem, trochę zakompleksionym, ale wesołym, pogodnym i szczęśliwym. 
Przyjaciel powinien pomagać przyjacielowi, służyć pomocą i poradą oraz wspierać w trudnych chwilach. Tata stara się mi pomagać, a ja tacie. Często pomaga mi gdy chodzi o jakąś prace fizyczną, jak to on mawia Ja jestem mózgiem, a on siłą. 
Z całą satysfakcją mogę stwierdzić, że cieszę się że mam takiego tatę, ponieważ lepiej mieć ojca przyjaciela niż niedościgniony ideał. Dzieci których rodzice są ideałami zwykle czują się niepotrzebne, odrzucone, czasami niechciane, rodzice mają często wobec nich nadmierne wymagania, uważają że nigdy nie dorównają swoim rodzicom. Najważniejsze to dobry kontakt z rodzicami i dziećmi.


Julia Gudzio

Ostatnio przeczytałam bardzo ciekawą książkę pt. W ciemności, autorką jest Jana Frey.
Książka opowiada o piętnastoletniej Leonii, która ma oczy jak szmaragdy. Oczarowały one Frederika.
Pewnego wiosennego dnia Leonia postanawia zerwać się ze szkoły i razem z bratem Siemenem, chłopakiem Frederike i znajomymi postanawia pojechać do lasu. Dokładnie tego samego dnia, w drodze powrotnej dziewczyna ulega ciężkiemu wypadkowi. W wyniku którego nieuleczalnie traci wzrok. Zaczyna mieć problemy. Nie może odnaleźć się w nowej sytuacji. Wspierają ją rodzice, bracia - Grischa i Siemen oraz przyjaciele.
Najbardziej poruszający był dla mnie wątek, gdy po wypadku rodzice przyszli na oddział szpitalny do Leonii. Wtedy główna bohaterka dowiaduje się, że straciła wzrok, którego nigdy nie odzyska. Zaczyna milczeć, głodować i zapada w odrętwienie. Tylko dzięki Grischy - młodszemu bratu Leonia powraca do normalnego trybu życia.
Książka Jany Fray jest bardzo wzruszającą opowieścią. Czytając ją można poczuć się  jak główna bohaterka. Dokładnie poznać jej rozterki.
Moim zdaniem książkę można wszystkim polecić. Czyta ją się z zapartym tchem. Jest to dobra opowieść na parę długich, zimowych wieczorów.


Widerowski Adam

Ostatnią książką, przeczytaną przeze mnie był Pan Tadeusz autorstwa Adama Mickiewicza. Literatura ta powstawała w latach 1832-1834. Jest epopeją narodową. Utwór jest pisany trzynastozgłoskowcem.
Czas akcji tej książki  to 1811 i 1812 rok , miejsce akcji to Litwa , a konkretnie Soplicowo i Dobrzyn. Ten utwór literacki opowiada o życiu polskiej szlachty, a głównymi bohaterami są Tadeusz Soplica , Telimena,  Zosia , Hrabia , Gerwazy, Jacek Soplica i Sędzia. Moim zdaniem fabuła jest ciekawie  napisana. Dzięki takim dziełom literackim jak to  możemy się dowiedzieć jakim kiedyś posługiwano się językiem i zobaczyć ogromną różnicę między staropolskim, a współczesnym słownictwem. Trzeba również dostrzec wyraźną różnicę kulturową. Dzisiaj nikt nie mówi tak rozwiniętym językiem jak miało to miejsce wówczas, teraz mówimy bardzo skrótowo przez co nasz język staje się uboższy. Zdarza się często, że wprowadzamy do naszego słownictwa, słowa z języka angielskiego i powstają wyrazy ze słów połączonych z dwóch języków. Książka opowiada o dwóch rodach Sopliców i Horeszków, niespełnionej miłości Jacka Soplicy i Ewie Horeszkówny, gdyż ojciec Ewy nie zgodził się na ich ślub, ponieważ Jacek nie był, aż tak bogaty jak Hrabia i wolał żeby on się z nią ożenił.  Jeszcze jedną rzeczą, godną  uwagi jest to, że Jacek po zabiciu Stolnika Horeszki miał wyrzuty sumienia i poświęcił się życiu duchowemu pod pseudonimem ksiądz Robak. Można przyjąć, że jego działalność na rzecz niepodległości polski, w znacznym stopniu odkupiła jego winy.  Literatura ta opowiada również o miłości Tadeusza, syna Jacka do Zosi, w tym przypadku miłości spełnionej.
Pan Tadeusz to książka, którą czyta się trudno ze względu na swój język i nie łatwo jest ją zrozumieć, ale każdy Polak powinien ją przeczytać.


Marta Marlewska

Ostatnio przeczytałam książkę Lucy Maud Montgomery pt. Ania z Zielonego Wzgórza. Jest to pierwsza z cyklu opowieść o rudowłosej Annie Shirley.
Tytułowa postać to niesforna dziewczynka urodzona i wychowana na Wyspie Księcia Edwarda i tylko wyłącznie dzięki szczęśliwej pomyłce trafiła do Avonlea. Przygarnęło ją tam rodzeństwo- Maryla i Mateusz, którzy poszukiwali chłopca do pomocy na ich farmie. Ania została u nich, ponieważ swoją osobowością oczarowała Mateusza a dzięki temu odnalazła spokój i miłość. Książka ta mogła by być nudną opowieścią, gdyby nie to że autorka obdarzyła bohaterkę olbrzymia wyobraźnia i talentem do pakownia się w tarapaty. Książka ta powstała w oparciu o prywatne przeżycia autorki.  Zawiera ona mnóstwo śmiesznych scen, dialogów ale także możemy odnaleźć w niej rozważania nad sensem życia, poszukiwanie przyjaźni, miłości, tolerancji a także dobra we wszystkim. Autorka chciała pokazać, iż nie należy ulegać stereotypom, każdy błąd można naprawić.  Anię poznajemy w krępującej i smutnej sytuacji- czeka ona na dworcu kolejowym na kogoś, kto stworzy z nią rodzinę i ją pokocha. Dziewczynka przeżywa wielkie rozczarowanie, kiedy okazuje się, że na stacji pojawia się Mateusz, który czeka na chłopca. Mężczyzna urzeknięty urokiem Ani robi wszystko, aby przekonać swoją siostrę, do tego aby sierota została z nimi. Maryla ostatecznie zgadza się na propozycję swojego brata. Wzięła ona na siebie olbrzymi obowiązek wychowania jej, co wiąże się z wieloma przygodami, ponieważ Ania nauczona jest wielu złych nawyków. Sąsiedzi Cuthbertów na początku z lekkim zdziwieniem i przerażeniem obserwują poczynania Maryli walczącej z brzydkimi zwyczajami dziewczynki, ale później pokochają ją całym sercem. Ania zjednawała sobie  ludzi swoją naturalnością, otwartością i pomysłowością. Szkoła okazała się miejscem, w którym odnalazła się bardzo szybko i znalazła przyjaciół pomimo początkowych trudności.
Polecam książkę L.M. Montgomery, ponieważ jest ona warta przeczytania. Od wielu lat przyciąga ona rzesze czytelników, którzy wciągają się w życie i przygody Ani, a następnie z chęcią sięgają po kolejne części, obserwując jak dorasta.


Wybrana przeze mnie książka jest lekturą w gimnazjum pod tytułem ,, Mały Książę '' ,  która opowiada głównie o przyjaźni. 
Główny bohater to Mały Książę , który jest małym chłopcem.  Posiada własną małą planetę. Chłopiec pewnego dnia pojechał poszukać sobie prawdziwego przyjaciela. Spotkał wielu dziwnych ludzi , którzy według niego nie mogliby zostać jego przyjaciółmi. Myślę , że książka pod tytułem ,, Mały Książę '' jest napisana bardzo prostym i zrozumiałym językiem charakterystycznym dla Małego Księcia. Charaktery naszych bohaterów są rozmaite i bardzo się od siebie różnią. Moim zdaniem Mały Książę jest trochę za bardzo dziecinny. Był pijak , król , geograf , bankier i wielu innych dziwnych ludzi , którzy mieli odmienne charaktery i było widać , że są zapracowani i skoncentrowani tylko na sobie. Mały Książę lubił bardzo pracowitych ludzi. Jednym z takich w książce był  latarnik. Był bardzo pracowity i według chłopca byłby to dla niego najlepszy przyjaciel. Jego najlepszym przyjaciele był kwiat róża. Na początku zwątpił w tą przyjaźń , ale później juz było wszystko dobrze.
Uważam , że warto przeczytać książkę pod tytułem ,, Mały Książę '' , ponieważ jest bardzo pouczająca. Jest to książka praktycznie dla każdego czytelnika , zarówno dla dziecka jak i dla dorosłego. Przekazuje nam dużo wartościowych rzeczy ,  na przykład takich jak przyjaźń , jakich wybierać przyjaciół i w ogóle kim jest przyjaciel.

 

 

 

Grudzień 2017
Pon Wt Śr Czw Pt Sb Nie
27 28 29 30 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31