Ankieta


wyniki

Kilka miesięcy temu dostałem w swoje ręce książkę ,,Jestem kibolem” autorstwa Krzysztofa Korsaka. Pozycja ta, reklamowana jest jako ,,zajmująca 2 miejsce na liście najchętniej kupowanych książek w Polsce”. Książkę tę przeczytałem w ciągu jednego dnia ze względu nie tylko tematykę, która mnie bardzo interesuje, ale również na sposób przekazania tekstu przez autora. O czym właśnie jest książka? Opowiada o prawdziwym życiu „kibola”, które w dzisiejszych czasach przez reżimowa media jest świadomie zakłamane. Książka opowiada historię nauczyciela historii, który jest chuliganem klubu Stilon Gorzów. Jego życie to przede wszystkim wyjazdy na mecze swojego klubu, imprezy oraz dbanie o członków swojej rodziny. Walorem pozycji jest przede wszystkim zgrabny, bardzo ciekawy język używanego przez narratora, a także mnogość opisów, które nie są przerysowane. Ciekawe postacie ora elementy z życia codziennego, które pokrywają się z codziennością fanatyków w całej Polsce sprawiają, że książka pokazuje życie kibiców. Czytelnik może różnić się w opinii co do książki, ale na pewno warto ja przeczytać. Cechuje ją zwięzłość, zdecydowanie, brak propagandy i emocje.

Bartosz Spachacz

(brat Karoliny Spachacz kl. 1c)

 


Jedną z moich ulubionych książek jest „Harry Potter i Kamień Filozoficzny” Joanne Kathleen Rowling. Jest to pierwsza częsć siedmiotomowej powiesci. Opowiada o przygodach Harry'ego Pottera,który jak się okazuje jest czarodziejem.

Książka ta jest przeznaczona zarówno dla dzieci, młodzieży jak i dla dorosłych. Przedstawia bardzo tajemnicze i skomplikowane przygody. Czyta się ją bardzo szybko, bez żadnego wysiłku. Bohater książki zostaje oddany pod opiekę do swojego wujostwa po smierci rodziców. Tam jest źle traktowany, poniżany i wysmiewany. Mieszka w małej komórce pod schodami. Chłopiec odróżnia się jednak od innych, bo ma moc. Pewnego razu wszystko się jednak odmienia. Harry jako jedenastoletni chłopiec zostaje zabrany od wujostwa i trafia do Szkoły Magii Czarodziejstwa-do Hogwartu. Tam spotyka przyjaciół z którymi przeżywa niesamowite przygody. Dlatego książkę tą czyta się z zapartym tchem.

Książka jest pełna niespodzianek i humoru. Zabiera nas do wiata Harry'ego jednoczesnie pobudzając naszą wyobraźnię. Pozwala nam oderwać się od codziennych spraw i przeniesć się do innego swiata. Od lektury tej nie można się oderwać, trzyma czytelnika w napięciu do samego końca. Po skończeniu jej chce się przeczytać kolejne części. Polecam ją wszystkim ludziom, którzy kochają magię, tajemnice i niespodziewane, niebezpieczne przygody.

Michał Lisiewicz

 


LEW TOŁSTOJ ,,ANNA KARENINA’’
NAJPIĘKNIEJSZA OPOWIEŚĆ O MIŁOŚCI JAKĄ KIEDYKOLWIEK CZYTAŁAM
Nigdy wcześniej nie czytałam tej powieści. W liceum jej nie przerabialiśmy a później nie było czasu. W ubiegłym roku planując długą podróż, zakupiłam opasły egzemplarz powieści na podróż. Przeczytałam ją w dwa dni, nie mogąc się od niej oderwać ani na chwilę! Główna bohaterka Anna Karenina jest piękną kobietą. U boku bogatego męża wiedzie szczęśliwe życie, spełniając się w roli żony i matki. Pewnego dnia poznaje przystojnego, bogatego hrabiego Wrońskiego. To oficer przed którym rysuje się ciekawa kariera wojskowa. Od pierwszego wejrzenia między dwojgiem tak różnych ludzi rodzi się płomienne uczucie. Anna na początku próbuje walczyć z uczuciem ale po pewnym czasie podejmuje dramatyczną decyzję. Zostawia wszystko, żeby resztę życia spędzić przy boku ukochanego mężczyzny. To nie jest banalna opowieść o miłości. Jest to niewątpliwie arcydzieło. Opowiada o pięknej miłości, nad którą nie można zapanować. O dramatach ludzi, którzy w to wszystko zostali uwikłani. Mamy w niej wątek kochanków ale również dramat opuszczonego męża i porzuconego syna. Powieść powstała w IX wieku i nadal nie traci na aktualności. Jest napisana pięknym, literackim językiem i opowiada historie, które tak naprawdę dzieją się cały czas wokół nas. Powieść nie tylko dla kobiet. Pozostawia dużo do myślenia. 
Gorąco polecam
Renata Dwornik
mama uczennicy z 1 c

Kacper Grobelny Ic

 
Niezwykła przemiana
 
Postanowiłem nabyć książkę ''Tajemniczy ogród'', ponieważ moją uwagę przyciągnęła okładka tej właśnie książki. Po okładce wiedziałem już, że będzie ona interesująca. Jej autorką jest Frances Hodgson Burnett. Pisała ona głównie powieści dla dzieci. Akcja rozgrywa się głównie w Misselthwaite Manor. Pierwszoplanową bohaterką jest Mary Lennox, która od dzieciństwa była z opiekunką, pozwalającą jej na wszystko, przez co wyrosła na egoistkę. Nie mogła zrozumieć, że swoim zachowaniem wszystkich odpycha. Mary żyła w starym i ogromnym domu. Martwiły ją dziwne odgłosy. Postanowiła odkryć tę tajemnicę na własną rękę. Później znalazła Colina Cravensa. Mieli wiele cech wspólnych. Colin był nerwowy i przekonany, że wkrótce umrze. Mary i Collins przybyli do Anglii. Tam dokonała się ich przemiana. Poznali wielu wspaniałych ludzi, którzy pomogli im się zmienić na lepsze. Później odnaleźli ogród. Okazało się, że skrywa on wiele tajemnic. Ta książka skłania do refleksji nad samym sobą i swoim życiem. Ma ona wiele sekretów oraz zwrotów akcji. Jest to świetny wybór dla wszystkich. Wzruszyła mnie ich przemiana. Jest ona pełna tajemnic, humoru i zaskoczeń. Można ją polecić osobom lubiącym zagadki. Ogólnie jest to pozycja dla wielbicieli powieści dla dzieci.

Grube książki są dlatego grube, bo ich autorzy nie mieli czasu, żeby je skrócić. (Walter Moers)
 
Historia Edgara - David Wroblewski
 
Moi Drodzy, polecam tę książkę serdecznie wszystkim, którym nie przeszkadza to, że czytają książkę za szybko, w każdym miejscu i czasie, zaniedbując swoje obowiązki lub czytają robiąc i inne rzeczy jednocześnie... ja tak miałam przy tej lekturze.
Jest to historia chłopca, który nigdy nie mówił, choć słyszy i rozwija się normalnie. Edgar pomaga rodzicom w prowadzeniu hodowli i tresury rzadkiej rasy psów - sam je tresuje za pomocą komend wydawanych wyłącznie gestami i mimiką!
Pierwsza część książki to typowa powieść obyczajowa z dużą dawką psychologii. Poznajemy bohaterów, ich codzienne zwyczaje i troski. Całe ich uporządkowane i bezpieczne życie zmienia się, wręcz obraca w ruinę w momencie, gdy do posiadłości rodziców Edgara przybywa jego, nieznany mu wcześniej, wuj. Nagle pojawiają się okoliczności i wydarzenia, które zmieniają powieść w thriller! Trzymający w napięciu i niepewności tak, że już nie można przestać czytać do samego końca.
Powieść powstawała przez kilka lat. Autor jest Amerykaninem, lecz jej realia są raczej uniwersalne, czyli mogło wydarzyć się gdziekolwiek. Wspaniała konstrukcja, ciekawa historia, książka na długo pozostaje w pamięci.
 
Monika Tucholska-Matuszak
 

Recenzja z (nie)napisanego wiersza, czyli Niektórzy lubią poezję
 
Wiersze wybrane Wisława Szymborska lub jakikolwiek zbiór poetki.
 
Jeśli wokół za dużo wydarzeń, których nie da się ogarnąć w 24-godzinnej dobie, dzień za dniem nabierają coraz szybszego tempa, jeśli nie zdążam znowu z realizacją połowy spraw, które zamierzałam załatwić, nie odpuszczają mi nerwy, stres jest codziennością jak obiad i mycie zębów - czyli średnio pięć dni w tygodniu, wtedy już muszę szukać ratunku. Niby nic, niby tylko na chwilę, ale działa! 
Zielona herbata, cisza, mięciutki fotel, nie, nie - bez kapci, ja i Szymborska. Mógłby być ktoś inny do towarzystwa, owszem, ale trzeba by szukać, wypożyczać, a Ona zawsze pod ręką. A w Niej, np.:
Kiedy wymawiam słowo Przyszłość,
pierwsza sylaba odchodzi już do przeszłości.
Kiedy wymawiam słowo Cisza,
niszczę ją.
Kiedy wymawiam słowo Nic,
Stwarzam coś, co nie mieści się w żadnym niebycie. 
(Trzy słowa najdziwniejsze)
albo:
Miłość szczęśliwa. Czy to jest normalne,
czy to poważne, czy to pożyteczne -
co świat ma z dwojga ludzi,
którzy nie widzą świata?
Wywyższeni ku sobie bez żadnej zasługi,
pierwsi lepsi z miliona, ale przekonani,
że tak stać się musiało - w nagrodę za co? za nic;
światło pada znikąd -
dlaczego właśnie na tych, a nie innych?
( fr. Miłość szczęśliwa)
I inne, i wiele innych.
Spróbujcie! Nie podchodźcie do tego z ambicją zrozumienia wszystkiego, z zamiarem robienia wielkich analiz co autor miał na myśli. Można zawsze pokusić się o abstrakcyjne interpretacje, coś na wzór opinii o wspaniałym obrazie w Ludziach na moście, można... ale nie trzeba... nie o to chodzi. Chodzi bowiem o to, żeby zauroczyć się słowami, żeby ukoić się rytmem wiersza lub rozbudzić brakiem rytmu, żeby zaśmiać się czasem, zauważyć jak ona to trafnie ujęła słowami, poczuć różne, różniste emocje. Jeden wiersz wieczorem zamiast przeglądania maili z całego dnia, jeden wiersz, choć u mnie nigdy nie kończy się na jednym. Nawet nie trzeba tego nikomu mówić, bo poezja taka mało popularna, albo wyśmieją, albo wezmą za snoba. Nie znam się na poezji, ale Szymborska była genialna. 
...w języku poezji, gdzie każde słowo się waży, nic już zwyczajne i normalne nie jest. Żaden kamień i żadna nad nim chmura. Żaden dzień i żadna po nim noc. A nade wszystko żadne niczyje na tym świecie istnienie. (Odczyt Noblowski, 1996)
 
Monika Tucholska-Matuszak

Eragon
Książka Eragon Christophera Paoliniego jest przykładem książki, która podbiła wiele serc czytelników. Szał, który najpierw ogarnął Stany Zjednoczone dotarł do nas za sprawą Wydawnictwa MAG. Gruby tom fantasy zostało napisane prze 15 letniego chłopca. Książka jest skierowana do młodszego odbiorcy, co nie oznacza, że starsi nie przeczytają jej z zainteresowaniem. Powieść przedstawia nam losy młodego chłopca o imieniu Eragon, który dziwnym trafem staje się posiadaczem smoczego jaja. Z początku nie wie, czym jest znalezisko, jednak w momencie, gdy smok wykluwa się z jaja nie ma już żadnych wątpliwości. Od tego momentu zaczyna się największa przygoda Eragona. Zaczynają się też jego największe kłopoty, bo o smoka zaczynają walczyć mroczne strony z Królem na czele. Książka ta jest bardzo podobna do innych z tego samego gatunku. Czytając miałem nie jednokrotne wrażenie, że już gdzieś to wszystko widziałem. Walka, pościgi, utrata bliskich, smoczy jeźdźcy, złe imperium i dobrzy rebelianci to tylko niektóre przykłady. Pomimo tego lektura nie powoduje znudzenia, bo młodemu twórcy udało się przekuć stare wątki w nową formę. Należy wspomnieć o języku powieści. Jest wyraźnie prostszy od tego, który znamy nawet z Harrego Pottera. Wyraźnie czuć w nim rękę 15 latka, który jeszcze musi popracować nad osiągnięciem charakterystycznego stylu. Nie zmienia to jednak faktu, że język jest wprost idealny dla grupy młodzieży. W jego prostocie tkwi siła, która z pewnością zapewni Eragonowi wielu młodych czytelników. Dzięki młodości autora powieść jest wolna od pewnych watków filozoficznych. To wielki atut tej książki, choć wybredni czytelnicy będą kręcić nosem. Przypomnijmy jednak, że jest to książka przede wszystkim dla młodzieży i nie należy jej traktować inaczej. Narracja jest płynna i opowieść nie nudzi czytelnika co w przypadku tej grupy jest niezmiernie istotne. Świat wyczarowany przez Paoliniego jest równie prosty jak zastosowany język. Istnieje dobro i zło. Postaci są albo bohaterskie, albo złe, w zasadzie nie ma do tej reguły zastrzeżeń. Najlepiej zbudowaną postacią jest z pewnością smok, a raczej smoczyca, która jest zabawna i jednocześnie sympatyczna. Na koniec powtórzę, że jest to książka zdecydowanie dla młodzieży, operująca prostym językiem, przedstawiająca ciekawą historię. Biorąc jednak pod uwagę młody wiek autora nie można mieć o to pretensji, a raczej trzeba zachwycić się jego umiejętnościami. Po kolejnych tomach należy spodziewać się znacznie więcej, ponieważ autor wkroczył już w dorosłe życie. Mam nadzieję, że nie sprawi to przykrości czytelnikom oczekującym dalszych przygód Eragona.
 
Łukasz Dymarski Ic

Zaginiony symbol to kolejna z powieści Dana Browna o przygodach profesora Roberta Langdona. Tym razem autor zabiera czytelnika do Waszyngtonu, gdzie tropi sekrety loży masońskiej.
Robert Langdon zostaje niespodziewanie wezwany do Waszyngtonu, aby na prośbę swojego przyjaciela,członka loży masońskiej, Petera Salomona, wygłosić odczyt na Kapitolu. Kiedy dociera na miejsce, okazuje się, że zaproszenie było pułapką, przyjaciel został porwany, a pośrodku Rotundy znaleziono wytatuowaną masońskimi symbolami dłoń Petera. Chcąc uratować Salomona, profesor Langdon musi przyjąć zaproszenie do mistycznego świata i odnaleźć starożytny portal ukryty gdzieś na terenie miasta.Ma na to niewiele czasu, a jeśli tego nie zrobi jego przyjaciel zginie.Rozpoczyna się wyścig z czasem. Langdon podąża za zaszyfrowanymi wskazówkami ukrytymi w kwadratach magicznych, w obrazie Melancholia II Albrechta DUrera, rzeźbie Kryptos znajdującej się w siedzibie CIA i na gigantycznym obelisku upamiętniającym prezydenturę Georgea Waszyngtona. Dociera do sekretnych komnat, do miejsc skrywających tajemnice, których niektórzy woleliby nie ujawniać...
Książka jest dobrą, trzymającą w napięciu powieścią sensacyjną, napisaną łatwym, przystępnym językiem. Pozwala dowiedzieć się mało znanych ciekawostek dotyczących wybitnych postaci,historii czy architektury Stanów Zjednoczonych.
 
Ewa Dymarska - Ic

 

 

 

 

 

Październik 2017
Pon Wt Śr Czw Pt Sb Nie
25 26 27 28 29 30 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 1 2 3 4 5